កំហុស​ទី​១ របស់​បុរស​ខ្លាំង​គឺ​រំលោភ​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ​ក្នុងការ​ចុះសន្ធិសញ្ញា​បំពេញបន្ថែម​កំណត់ព្រំដែន​រដ្ឋ​ឆ្នាំ​១៩៨៥ ជាមួយ​វៀតណាម​

12/22/2013 05:00:00 AM

យោងតាមប្រសាសន៍របស់បុរសខ្លាំងដែលថា «ខ្ញុំមានកំហុសអ្វីទើបទាមទារឲ្យខ្ញុំចុះចេញពីតំណែង?» នោះ ដូច្នេះ គេហទំព័រសារព័ត៌មានដើមត្នោតសូមលើកយកកំហុសឆ្គងទី១ របស់បុរសខ្លាំងដែលទាក់ទងទៅនឹងការរំលោភរដ្ឋធម្មនុញ្ញជាច្បាប់កំពូលនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា លើការចុះសន្ធិសញ្ញាបំពេញបន្ថែមទៅលើសន្ធិសញ្ញាកំណត់ព្រំដែនរដ្ឋឆ្នាំ១៩៨៥ ជាមួយសាធារណរដ្ឋសង្គមនិយមវៀតណាម មកធ្វើការចុះផ្សាយដូចតទៅ៖

កាលពីថ្ងៃទី២៧ ខែធ្នូ ឆ្នាំ១៩៨៥ ក្នុងនាមជានាយករដ្ឋមន្ត្រីនៃសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតកម្ពុជា ទើបឡើងកាន់តំណែងថ្មីៗ សមមិត្ត ហ៊ុន សែន បានចុះហត្ថលេខានៅលើសន្ធិសញ្ញាកំណត់ព្រំដែនរដ្ឋជាមួយសាធារណរដ្ឋសង្គមនិយមវៀតណាម ហៅកាត់ថា «សន្ធិសញ្ញាកំណត់ព្រំដែនឆ្នាំ១៩៨៥»។

នៅថ្ងៃទី២៣ ខែតុលា ឆ្នាំ១៩៩១ គ្រប់ភាគីខ្មែរមានជម្លោះទាំងអស់ ក្នុងនោះ មានឯកឧត្តម ហ៊ុន សែន ផងដែរ បានចុះហត្ថលេខានៅលើកិច្ចព្រមព្រៀងនៃសន្និសីទទីក្រុងប៉ារីស ស្តីពីកម្ពុជា នៅចំពោះមុខអគ្គលេខាធិការអង្គការសហប្រជាជាតិ និងប្រទេសហត្ថលេខី ចំនួន១៨ ផ្សេងទៀត «ក្នុងនោះក៏មានប្រទេសវៀតណាមផងដែរ»។

ស្មារតីនៃកិច្ចព្រមព្រៀងសន្និសីទទីក្រុងប៉ារីសស្តីពីកម្ពុជា ថ្ងៃទី២៣ ខែតុលា ឆ្នាំ១៩៩១ ទាក់ទងនឹងអធិបតេយ្យភាព ឯករាជ្យ បូរណភាព និងភាពមិនអាចរំលោភបាននៃដែនដី អព្យាក្រឹតភាព និងឯកភាពជាតិកម្ពុជា បានចែងតម្រូវឲ្យគ្រប់ភាគីកម្ពុជា បញ្ឈប់សន្ធិសញ្ញា និងកិច្ចព្រមព្រៀងទាំងឡាយណាដែលមិនសមស្របទៅនឹងអធិបតេយ្យភាព ឯករាជ្យ បូរណភាព និងភាពមិនអាចរំលោភបាន នៃដែនដី អព្យាក្រឹតភាព និងឯកភាពជាតិរបស់ខ្លួន និងតម្រូវឲ្យភាគីប្រទេសហត្ថលេខីទាំងអស់ចៀសវាងប្រើប្រាស់ទឹកដីរបស់ខ្លួន ឬទឹកដីរបស់រដ្ឋដទៃទៀត ដើម្បីធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ដល់អធិបតេយ្យភាព ឯករាជ្យ បូរណភាព និងភាពមិនអាចរំលោភបាននៃដែនដីអព្យាក្រឹតភាព និងឯកភាពជាតិរបស់កម្ពុជា។ លើសពីនេះ កិច្ចព្រមព្រៀងសន្និសីទទីក្រុងប៉ារីសស្តីពីកម្ពុជា ក៏បានតម្រូវឲ្យមានការរៀបចំបោះឆ្នោត និងបង្កើតរដ្ឋធម្មនុញ្ញថ្មីមួយរបស់កម្ពុជា ដោយតម្កល់នូវបណ្តាគោលការណ៍ទាំងឡាយ ដែលបានចែងអំពីអធិបតេយ្យភាព ឯករាជ្យ បូរណភាព និងភាពមិនអាចរំលោភបាន នៃដែនដី អព្យក្រឹតភាព និងឯកភាពជាតិកម្ពុជាទាំងស្រុង។

នៅថ្ងៃទី២៤ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៩៣ រដ្ឋធម្មនុញ្ញដែលជាច្បាប់កំពូលនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ត្រូវបានប្រកាសឲ្យប្រើជាធរមានដែលមាត្រា២ នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា បានចែងថា «បូរណភាពទឹកដីរបស់ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា មិនអាចរំលោភបានដាច់ខាតក្នុងព្រំដែនរបស់ខ្លួនដែលមានកំណត់ក្នុងផែនទីខ្នាត១/១០០.០០០ ធ្វើនៅចន្លោះឆ្នាំ១៩៣៣-១៩៥៣ ហើយដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់ជាអន្តរជាតិនៅចន្លោះឆ្នាំ១៩៦៣-១៩៦៩។» និងមាត្រា៥៥ នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញដដែលនេះបានចែងថា «សន្ធិសញ្ញា និងកិច្ចព្រមព្រៀងទាំងឡាយណាដែលមិនសមស្រប នឹងឯករាជ្យ អធិបតេយ្យ បូរណភាពទឹកដី អព្យាក្រឹតភាព និងឯកភាពជាតិរបស់ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាត្រូវលុបចោល។»។

នៅថ្ងៃទី១០ ខែតុលា ឆ្នាំ២០០៥ បុរសខ្លាំងបានជិះយន្តហោះទៅទីក្រុងហាណូយ ចុះសន្ធិសញ្ញាបំពេញបន្ថែមរវាងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា និងសាធារណរដ្ឋសង្គមនិយមវៀតណាម ទៅលើសន្ធិសញ្ញាកំណត់ព្រំដែនរដ្ឋឆ្នាំ១៩៨៥ ដែលខាងភាគីប្រទេសវៀតណាមមានឯកឧត្តម ផាន វ៉ាន់ខាយ ក្នុងនាមជានាយករដ្ឋមន្ត្រីនៃរដ្ឋាភិបាលសាធារណរដ្ឋសង្គមនិយមវៀតណាម។

ស្មារតីនៃសន្ធិសញ្ញាបំពេញបន្ថែមកំណត់ព្រំដែនរដ្ឋឆ្នាំ១៩៨៥ រវាងកម្ពុជា និងវៀតណាមនោះ គឺការកសាងខ្សែព្រំដែនរវាងប្រទេសទាំងពីរ បានធ្វើការកែតម្រូវពីផែនទីខ្នាត១/១០០.០០០ មកជាផែនទីខ្នាត១/៥០.០០០ និងកំណត់យកផែនទីខ្នាត១/៥០.០០០ សម្រាប់ធ្វើការវាស់វែងកំណត់ព្រំដែនវិញខណៈដែលសកម្មជនព្រំដែនជាច្រើននាក់ បាននាំគ្នាតវ៉ាទាមទារកុំឲ្យបុរសខ្លាំងចុះហត្ថលេខានៅលើសន្ធិសញ្ញាបំពេញបន្ថែមកំណត់ព្រំដែនរដ្ឋឆ្នាំ១៩៨៥នេះឡើយ ប៉ុន្តែ បុរសខ្លាំងនៅតែមានះរឹងរូសចុះហត្ថលេខាដដែល ហើយចាប់សកម្មជនព្រំដែនទាំងនោះដាក់គុក ទៀតផង។

ដោយសារមានការធានាអះអាងរបស់បុរសខ្លាំងថា មិនមានការបាត់បង់ទឹកដីនោះ ទើបនៅថ្ងៃទី៣០ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០០៥ ព្រះករុណាព្រះបាទសម្តេចព្រះបរមនាថ នរោត្តម សីហមុនី ព្រះមហាក្សត្រនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ទ្រង់បានសម្រេចព្រះទ័យឡាយព្រះហស្តលេខាលើព្រះរាជក្រម ដែលប្រកាសឲ្យប្រើច្បាប់ស្តីពីការអនុម័តយល់ព្រមលើសន្ធិសញ្ញាបំពេញបន្ថែមរវាងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា និងសាធារណរដ្ឋសង្គមនិយមវៀតណាម ទៅលើសន្ធិសញ្ញាកំណត់ព្រំដែនរដ្ឋឆ្នាំ១៩៨៥ ដែលរដ្ឋសភាបានអនុម័តនាថ្ងៃទី១១ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០០៥ និងព្រឹទ្ធសភាបានអនុម័តយល់ព្រម នាថ្ងៃទី២៥ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០០៥ រួចហើយ។ មានន័យថា សន្ធិសញ្ញាបំពេញបន្ថែមកំណត់ព្រំដែនរដ្ឋឆ្នាំ១៩៨៥ រវាងប្រទេសកម្ពុជា និងប្រទេសវៀតណាម ដែលបានចុះហត្ថលេខា ដោយបុរសខ្លាំងបានក្លាយទៅជាច្បាប់មួយរបស់ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា សម្រាប់អនុវត្តន៍បោះបង្គោលព្រំដែនខណ្ឌសីមាដែនដីគោករវាងប្រទេសកម្ពុជា និងប្រទេសវៀតណាម ទល់សព្វថ្ងៃ។

មជ្ឈដ្ឋានអ្នកច្បាប់ឯករាជ្យនៅកម្ពុជា បានលើកឡើងថា ទោះបីបុរសខ្លាំងធានាអះអាងនៅចំពោះព្រះភក្ត្រព្រះមហាក្សត្រនាថ្ងៃទី០៦ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០០៥ កន្លងមកថា មិនមានការបាត់បង់ទឹកដីដោយសារការចុះសន្ធិសញ្ញាបំពេញបន្ថែមកំណត់ព្រំដែនរដ្ឋឆ្នាំ១៩៨៥ ជាមួយវៀតណាមនេះក៏ដោយ ប៉ុន្តែការប្រើប្រាស់ផែនទីខ្នាត១/៥០.០០០ សម្រាប់វាស់វែងកំណត់ព្រំដែនរដ្ឋជាមួយប្រទេសវៀតណាម នៅក្នុងសន្ធិសញ្ញាបំពេញបន្ថែមកំណត់ព្រំដែនរដ្ឋឆ្នាំ១៩៨៥ ដោយកែប្រែផែនទីខ្នាត១/១០០.០០០ មកជាផែនទីខ្នាត១/៥០.០០០ នោះ គឺផ្ទុយនឹងរដ្ឋធម្មនុញ្ញជាច្បាប់កំពូលនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជានៅត្រង់មាត្រា២ និងមាត្រា១៥០ថ្មី (មាត្រា១៣១ចាស់) វាក្យខណ្ឌទី២ទាំងស្រុងដែលបានចែងថា «ច្បាប់នឹងសេចក្តីសម្រេចទាំងឡាយនៃស្ថាប័ននានារបស់រដ្ឋ ត្រូវស្របនឹងរដ្ឋធម្មនុញ្ញជាដាច់ខាត។»។

សរុបសេចក្តីមក នេះគឺជាព័ស្តុតាងដែលបង្ហាញឲ្យឃើញនូវកំហុសទី១ របស់បុរសខ្លាំងដែលរំលោភបំពានរដ្ឋធម្មនុញ្ញក្នុងការចុះសន្ធិសញ្ញាបំពេញបន្ថែមកំណត់ព្រំដែនរដ្ឋឆ្នាំ១៩៨៥ ជាមួយប្រទេសវៀតណាម៕