មិនថារាស្ត្រ មិនថាមន្ត្រី សុទ្ធតែចង់បាននូវកិត្តិយស ចំណេះដឹង និងជីវភាពធូរធារ ពោលគឺគ្មាននរណាម្នាក់ចង់ល្ងង់ខ្លៅ ចង់ថោកទាប និងចង់ក្រីក្រនោះទេ ប៉ុន្តែបំណងប្រាថ្នាទាំងនេះវាមិនមែនចេះតែសម្រេចបានគ្រប់ពេលវេលា និងគ្រប់ៗគ្នាឡើយ ។
ចំពោះស្ថានភាពជាក់ស្តែងនៃការបម្រើការងារក្នុងជួរមន្ត្រីរាជការ "ទាំងស៊ីវិល ទាំងប្រដាប់អាវុធ ទាំងតុលាការ" ដែលជាសម័យគណបក្សនិយម អំណាចនិយម គ្រួសារ-បក្ខពួកនិយម និងលុយនិយមបច្ចុប្បន្ននេះ គឺអ្នកមានទ្រព្យសម្បត្តិមហាសាលទៅប្រមូលផ្តុំគ្នានៅស្រទាប់មន្ត្រីថ្នាក់ធំៗខាងលើ រួមទាំងបណ្តាញបក្ខពួក គ្រួសាររបស់គេជាហូរហែតាមលំដាប់លំដោយ ដែលមានកម្រិតខុសគ្នាឆ្ងាយណាស់ បើប្រៀបធៀបទៅនឹងស្រទាប់មន្ត្រីរាជការថ្នាក់ក្រោមតូចតាច ។ ម្យ៉ាងទៀត ទោះបីមន្ត្រីថ្នាក់ក្រោមមានទ្រព្យសម្បត្តិ និងអំណាចខុសគ្នាឆ្ងាយពីមន្ត្រីថ្នាក់លើរួចហើយក៏ដោយ ក៏គ្រប់មន្ត្រីថ្នាក់ក្រោមទាំងនោះ បើចង់ឈរជើងជាប់ រក្សានូវបុណ្យស័ក្តិ និងតួនាទីរបស់ខ្លួន លុះត្រាតែឋិតនៅក្នុងជួរគណបក្សនយោបាយជាមួយគ្នានឹងជីវភាពបក្សរបស់មន្ត្រីថ្នាក់លើ និងត្រូវជួយពង្រឹងបក្សដោយខានមិនបាន ។
យោងតាមស្ថានភាពប្រាក់បៀវត្សរ៍មន្ត្រីរាជការ និងស្ថានភាពទំនិញនៅលើទីផ្សារ និងតម្រូវការចាំបាច់ផ្សេងៗទៀត គឺប្រាក់ខែមន្ត្រីរាជការសឹងតែមិនអាចទ្រទ្រង់ ផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពជាមូលដ្ឋានបានឡើយ ហើយថែមទាំងមានបន្ទុកគ្រប់ជ្រុងមួយចំនួនទៀត ដូចជា ៖ ការកាត់ប្រាក់សម្រាប់បង់ឲ្យគណបក្ស ការកាត់ប្រាក់សម្រាប់មូលនិធិកាកបាទក្រហមកម្ពុជា ការកាត់ប្រាក់សម្រាប់ទ្រទ្រង់ឧបត្ថម្ភទិសប្រាសាទព្រះវិហារ "ខណៈពេលប្រាសាទព្រះវិហារមានជម្លោះផ្ទុះអាវុធជាមួយប្រទេសថៃ" ការកាត់ប្រាក់សម្រាប់កម្មវិធីនានារបស់ថ្នាក់លើ…។ល។
ដូច្នេះ គេត្រូវចោទជាសំណួរថា តើមន្ត្រីរាជការបច្ចុប្បន្នរស់ដល់ពេលណា ? រស់តាមរបៀបណា ឬធ្វើការតាមរបៀបណា បានជាមន្ត្រីមួយចំនួនមានជីវភាពហ៊ឺហា លុយ ឡាន វិឡា ស្រីស្នេហ៍ទាំងផ្លូន កូនរៀនសូត្រនៅបរទេស ឬនៅសាលាថ្លៃៗក្នុងស្រុកខ្មែរ ?
ពិតណាស់ គ្មានមន្ត្រីរាជការណាម្នាក់នាសម័យនេះល្ងង់ខ្លៅដល់ថ្នាក់យកលុយពីផ្ទះទៅចាយវាយក្នុងការងារគណបក្ស ឬផ្គត់ផ្គង់ផ្គាប់ចិត្តមន្ត្រីថ្នាក់លើដោយទទេៗ មិនសម្លឹងឃើញផលប្រយោជន៍ចំពោះមុខ តាមរយៈការវិនិយោគអំណាច និងលុយកាក់មកវិញនោះទេ គឺមានតែបានអំណាច និងបានផលប្រយោជន៍មកហើយ ត្រូវពង្រឹងឲ្យប្រពន្ធឬប្តី និងបណ្តាញគ្រួសាររបស់ខ្លួនធ្វើការវិនិយោគគ្រប់វិស័យថែមទៀត ឋិតក្រោមឥទ្ធិពលអំណាចរបស់ប្តី-ប្រពន្ធ ។ ដូចនេះហើយ ទើបគេមើលឃើញយ៉ាងជាក់ច្បាស់ថា ក្រុមឈ្មួញធំៗនៅកម្ពុជាសុទ្ធតែមានការពាក់ព័ន្ធយ៉ាងជិតស្និទ្ធ និងអាចមានអ្នកខ្លះផ្សារសាច់ផ្សារឈាមជាលក្ខណៈគ្រួសារទៀតផងជាមួយក្រុមមន្ត្រីមានអំណាចគ្រាក់ៗ និងតាមលំដាប់លំដោយជាប្រព័ន្ធ ។
ព័ស្តុតាងបានបង្ហាញថា "ថ្នាក់ក្រោមប្រឹងរកលុយជូនថ្នាក់លើ រីឯថ្នាក់លើធ្វើជាខ្នងបង្អែកឲ្យថ្នាក់ក្រោម" គឺជាវប្បធម៌ដ៏ពេញនិយមនៅកម្ពុជា ដែលជួរមន្ត្រីរាជការមានជីវភាពហ៊ឺហាសម្បើមហួសពីការស្មាននោះ គេចមិនផុតត្រូវតែមានការពាក់ព័ន្ធនឹងអំពើពុករលួយជាប្រព័ន្ធ ជាពិសេសក្នុងបរិយាកាសដែលប្រទេសកម្ពុជាទាំងមូល អំណាចឋិតនៅក្នុងកណ្តាប់ដៃរបស់បុរសខ្លាំងតែម្នាក់ គឺសម្តេចអគ្គមហាសេនាបតីតេជោ ហ៊ុន សែន ជានាយករដ្ឋមន្ត្រីនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាទី២ អស់រយៈពេល២០ឆ្នាំជាប់ៗគ្នាកន្លងមក ហើយបុរសខ្លាំងក៏មិនដែលប្រកែកថា នឹងមិនទទួល"អំណោយ ឬជាកាដូ" តាមរូបភាពផ្សេងៗពីក្រុមឈ្មួញ ឬពីក្រុមមន្ត្រីក្រោមឱវាទនោះដែរ ។
មូលហេតុដែលបានលើកឡើងខាងលើនេះហើយ ដែលធ្វើឲ្យមជ្ឈដ្ឋានអ្នកវិភាគកិច្ចការសង្គមនៅកម្ពុជា បានធ្វើការសន្និដ្ឋានថា វាលំបាកណាស់ដែលធ្វើឲ្យមន្ត្រីរាជការសម័យរាជាណាចក្រកម្ពុជាទី២នេះរលាស់ខ្លួនចេញឲ្យផុតពីការប្រព្រឹត្តអំពើពុករលួយ ទោះក្នុងកម្រិតតិចក្តី ឬកម្រិតច្រើនក្តី វៀរលែងតែមានការកែសម្រួលប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងថ្មី ទើបអាចមានភាពល្អប្រសើរជាងនេះបាន ៕
Source from: www.dtn7.com
Loading...
Post a Comment